आधी, एक दीर्घ श्वास घ्या

रिॲक्टिव्ह निकाल मिळणे भीतीदायक असते. तुम्हाला धक्का, भीती किंवा सुन्नपणा जाणवू शकतो, आणि हे सगळे स्वाभाविक आहे. दोन गोष्टी लगेच माहीत असणे उपयोगी ठरते. रॅपिड किंवा घरगुती चाचणीचा एकच रिॲक्टिव्ह निकाल म्हणजे निदान नव्हे. आणि एचआयव्हीची पुष्टी झाली तरी, आज ती उपचार करता येणारी आणि नियंत्रणात ठेवता येणारी स्थिती आहे.

रिॲक्टिव्ह म्हणजे पुष्टी झालेली नव्हे

रॅपिड चाचणी किंवा घरगुती स्व-चाचणीनंतर, रिॲक्टिव्ह निकालाचा अर्थ तुम्हाला एचआयव्ही असू शकतो. त्याची पुष्टी करण्यासाठी प्रयोगशाळेतील पुढील चाचणी लागते. डॉक्टर, क्लिनिक किंवा लैंगिक आरोग्य सेवेकडे जा आणि त्यांना निकालाबद्दल सांगा. वाट पाहू नका.

क्लिनिक किंवा प्रयोगशाळेतील चाचणीनंतर, प्रयोगशाळा सहसा त्याच रक्ताच्या नमुन्यावर पुढील चाचणी करते, त्यामुळे निकाल तुम्हाला कळेपर्यंत त्याची पुष्टी झालेली असू शकते. खात्री नसल्यास तुमच्या डॉक्टरांना विचारा.

पुढील चाचणीही पॉझिटिव्ह आल्यास तुम्हाला एचआयव्ही आहे. एचआयव्ही पॉझिटिव्ह असणे म्हणजे तुम्हाला एड्स आहे असे नाही.

निश्चित कळेपर्यंत कंडोम वापरणे किंवा लैंगिक संबंध टाळणे शहाणपणाचे आहे, म्हणजे निकालाची पुष्टी झाल्यास एचआयव्ही पसरवण्याचा धोका राहणार नाही.

उपचार सुरू करणे

एचआयव्हीच्या उपचारांना ART (अँटिरेट्रोव्हायरल उपचार) म्हणतात. त्यात औषधांनी तुमच्या शरीरातील एचआयव्हीचे प्रमाण कमी केले जाते. CDC निदानानंतर शक्य तितक्या लवकर ते सुरू करण्याचा सल्ला देते.

उपचारांनी एचआयव्ही बरा होत नाही, पण ते खूप चांगले काम करतात. CDC नुसार, उपचार घेणारे एचआयव्ही असलेले लोक दीर्घ, निरोगी आयुष्य जगू शकतात. UNAIDS नुसार, 2023 मध्ये जगभरात उपचार घेणाऱ्यांपैकी 93% लोकांमध्ये विषाणू नियंत्रणात होता.

एचआयव्हीची चांगली माहिती असलेली आरोग्य टीम, तुमच्या एचआयव्ही उपचार करणाऱ्या डॉक्टरांच्या नेतृत्वाखाली, तुमची काळजी घेण्यास मदत करेल. अमेरिकेत, स्थानिक आरोग्य केंद्र किंवा Ryan White HIV/AIDS Program मधील सेवा देणारे तुम्हाला उपचार आणि आधार मिळवून देऊ शकतात.

न दिसणारा म्हणजे न पसरणारा (U=U)

उपचारांमुळे तुमच्या रक्तातील एचआयव्हीचे प्रमाण, म्हणजे तुमचा व्हायरल लोड, कमी होतो. तो अनडिटेक्टेबल, म्हणजे प्रति मिलिलिटर 200 प्रतींपेक्षा कमी, राहतो तेव्हा तुमच्याकडून लैंगिक जोडीदारांना एचआयव्ही पसरत नाही. तिथपर्यंत पोहोचण्यासाठी सहा महिन्यांपर्यंत उपचार लागू शकतात. सुया सामायिक करण्याबाबत हे सिद्ध झालेले नाही, त्यामुळे तुम्ही इंजेक्शन घेत असाल तर नवीन साहित्यच वापरत राहा. U=U (Undetectable = Untransmittable, म्हणजे ‘न दिसणारा = न पसरणारा’) बद्दल अधिक वाचा.

जोडीदारांना सांगणे

तुमच्या अलीकडच्या लैंगिक जोडीदारांना, आणि ज्यांच्यासोबत तुम्ही सुया सामायिक केल्या त्यांना, हे कळायला हवे म्हणजे ते चाचणी करून घेऊ शकतील. हे कसे करायचे ते तुम्ही ठरवू शकता:

स्वतः सांगा, प्रत्यक्ष भेटून, फोनवर किंवा संदेशाद्वारे.
आरोग्य विभागाला सांगायला सांगा. याला अनेकदा Partner Services म्हणतात. त्यातून जोडीदारांना चाचणी, समुपदेशन आणि पुढील सेवांसाठी संदर्भही मिळतात.

एखाद्या जोडीदाराचा गेल्या 72 तासांत संपर्क झाला असेल, तर तो PEP (पोस्ट-एक्सपोजर प्रोफिलॅक्सिस, म्हणजे संपर्कानंतर घ्यायची एचआयव्ही-प्रतिबंधक औषधे) घेऊ शकतो, त्यामुळे त्याला लवकर सांगा. ते 72 तासांच्या आत सुरू करायलाच हवे.

तुमची स्थिती मित्रमैत्रिणींना, कुटुंबाला किंवा नियोक्त्याला सांगणे हा वेगळा निर्णय आहे, आणि तो तुमच्या सोयीने घेण्याचा हक्क तुमचा आहे.

आधार मिळवणे

तुम्हाला याचा सामना एकट्याने करावा लागत नाही. तुमचे डॉक्टर, सामाजिक कार्यकर्ता किंवा केस मॅनेजर तुम्हाला स्थानिक आधार गट आणि मानसिक आरोग्य सेवांशी जोडू शकतात. एचआयव्हीसह जगणाऱ्या इतरांशी बोलल्याने अनेकांना मदत होते. तुम्हाला सगळे असह्य वाटत असेल, तर आधार कुठे मिळेल यासाठी एचआयव्हीच्या चिंतेला कसे सामोरे जावे पाहा, आणि अमेरिकेत तुम्ही कधीही 988 वर कॉल किंवा मेसेज करू शकता.

आता काय करायचे

पुष्टी करणारी चाचणी करून घ्या, तुमचा निकाल रॅपिड किंवा घरगुती चाचणीतून आला असेल तर.
क्लिनिक किंवा एचआयव्ही उपचार केंद्राची भेट ठरवा. अमेरिकेत, gettested.cdc.gov सेवा शोधायला मदत करू शकते.
कंडोम वापरा किंवा लैंगिक संबंध टाळा, तुमचा निकाल कळेपर्यंत, आणि एचआयव्हीची पुष्टी झाल्यास तुमचा व्हायरल लोड अनडिटेक्टेबल होईपर्यंत.
एचआयव्हीची पुष्टी झाल्यास शक्य तितक्या लवकर उपचार सुरू करा.
अलीकडच्या जोडीदारांना कळवा, स्वतः किंवा Partner Services मार्फत.
आधारासाठी संपर्क साधा, तुमच्या विश्वासातील व्यक्तींशी किंवा तज्ज्ञांशी.

एखाद्या जोडीदाराला अलीकडच्या संपर्कातून स्वतःचा धोका समजून घ्यायचा असेल, तर कॅल्क्युलेटर त्याला अंदाज देऊ शकते.