लैंगिक अत्याचारानंतर: एचआयव्ही, PEP आणि उपचार मिळवणे

तुमच्यासोबत जे घडले त्यात तुमचा दोष नाही. परिस्थिती कोणतीही असो, दुसरी व्यक्ती कोणीही असो, आणि तुम्ही काहीही केले असो वा नसो, लैंगिक अत्याचार हा ज्या व्यक्तीवर झाला तिचा दोष कधीच नसतो.

या पानावर आरोग्यासाठीची व्यावहारिक पावले दिली आहेत, विशेषतः एचआयव्हीबद्दल. तुमच्या सोयीनुसार, सावकाश वाचा.

कुठे जायचे

• रुग्णालयाचा आपत्कालीन विभाग. हा चोवीस तास सुरू असतो, आणि तिथे PEP सुरू करता येते व जखमांवर उपचार करता येतात.
• लैंगिक अत्याचार पीडितांसाठीची विशेष सेवा, जिथे उपलब्ध असेल तिथे. युनायटेड किंग्डममध्ये यांना sexual assault referral centres (SARCs) म्हणतात. अमेरिकेत, sexual assault nurse examiner (लैंगिक अत्याचार प्रकरणांसाठी प्रशिक्षित परिचारिका) उपलब्ध आहे का ते विचारा. शक्य असेल तिथे अशा परिचारिकेचा सहभाग असावा, अशी CDC च्या मार्गदर्शक तत्त्वांची शिफारस आहे.
• लैंगिक आरोग्य क्लिनिक किंवा तुमचे स्वतःचे डॉक्टर, जर ते आज तुम्हाला भेटू शकत असतील.

वैद्यकीय उपचार घेतले म्हणून तुम्ही कशालाही बांधील होत नाही. युनायटेड किंग्डममध्ये, NHS सांगते की तुमची इच्छा नसेल तर अत्याचाराची तक्रार पोलिसांकडे करण्याची गरज नाही. तुम्ही निर्णय घेईपर्यंत न्यायवैद्यकीय (फॉरेन्सिक) तपासणी करून पुरावे जपून ठेवता येतात, आणि तपासणी करून घ्यायची की नाही हा पूर्णपणे तुमचा निर्णय आहे.

पुरावे जपून ठेवण्याचा विचार करत असाल, तर लगेच अंघोळ न करण्याचा किंवा कपडे न बदलण्याचा प्रयत्न करा, असे NHS सुचवते. पण तुम्ही आधीच तसे केले असेल, तरी काही हरकत नाही. तरीही कृपया उपचारांसाठी जा.

उपचारांमध्ये काय असू शकते

प्रत्येक भागाला तुम्ही हो किंवा नाही म्हणू शकता, आणि केव्हाही प्रश्न विचारू शकता.

• एचआयव्हीसाठी PEP. CDC च्या मार्गदर्शक तत्त्वांनुसार, एचआयव्हीचा लक्षणीय धोका असल्यास अत्याचारानंतरच्या उपचारांचा भाग म्हणून PEP देऊ केले पाहिजे. ते तुम्हाला 28 दिवस रोज घ्यावे लागेल. तुम्हाला जेवढे सांगणे सहज वाटते त्यापेक्षा जास्त सांगण्याची गरज नाही, पण संपर्काची वेळ आणि प्रकार कळल्यास डॉक्टरांना निर्णय घ्यायला मदत होते.
• आपत्कालीन गर्भनिरोधक, गरोदर राहण्याची शक्यता असल्यास. त्याबद्दल त्याच भेटीत विचारा.
• इतर संसर्ग. क्लॅमिडिया, गोनोरिया आणि, स्त्रियांसाठी, ट्रायकोमोनास टाळण्यासाठी उपचार घेण्याची CDC शिफारस करते. तुम्हाला हिपॅटायटिस B ची लस आणि, योग्य असल्यास, HPV ची लसही देऊ केली जाऊ शकते.
• जखमा, ज्यांकडे तुमचे अजून लक्ष गेले नसेल त्यांसह.
• चाचण्या. सुरुवातीची (बेसलाइन) एचआयव्ही चाचणी, आणि तुम्हाला हवे असल्यास इतर संसर्गांच्या चाचण्या.

उपचारांचा खर्च

खर्चामुळे तुम्ही मदत घेणे टाळू नये. CDC सांगते की लैंगिक अत्याचारानंतर तुम्हाला PEP लिहून दिले गेले, तर औषधे आणि वैद्यकीय उपचारांच्या खर्चाची अंशतः किंवा पूर्ण परतफेड मिळण्यास तुम्ही पात्र असू शकता. अमेरिकेत, CDC च्या मार्गदर्शक तत्त्वांनुसार, अत्याचाराची तक्रार पोलिसांकडे करणाऱ्या पीडित व्यक्तींना पीडित भरपाई कार्यक्रमांतून (victim compensation programs) वैद्यकीय खर्चाची परतफेड मिळू शकते. तुमच्या भागात काय लागू होते ते कर्मचाऱ्यांना विचारा.

पुढील तपासण्या

तुम्ही PEP घेत असाल, तर अत्याचारानंतर सुमारे 4 ते 6 आठवड्यांनी आणि 12 आठवड्यांनी एचआयव्ही चाचण्यांची योजना करा. 12 आठवड्यांनी निकाल निगेटिव्ह आल्यास एचआयव्हीची शक्यता नाकारता येते. त्यानंतरच्या आठवड्यांत ताप, पुरळ, घसा खवखवणे किंवा लसिका ग्रंथींना सूज आल्यास, क्लिनिकशी संपर्क साधा आणि एचआयव्ही चाचणी मागा. चाचणीची वेळ आठवड्यानुसार एचआयव्ही चाचणीची अचूकता मध्ये समजावून सांगितली आहे.

आधीच 72 तासांपेक्षा जास्त वेळ झाला असेल, तर PEP ची शिफारस केली जात नाही, पण चाचणी, लैंगिक संक्रमित संसर्गांवरील (STI) उपचार आणि आधार अजूनही महत्त्वाचे आहेत. पाहा 72 तासांनंतर काय करायचे.

आधार

यानंतर तुम्हाला कसे वाटावे याचा कोणताही एक ‘योग्य’ मार्ग नाही. काहींना बधिरपणा जाणवतो, काहींना सगळे असह्य वाटते, आणि भावना दिवसागणिक बदलू शकतात. तुम्हाला हे एकट्याने सहन करावे लागणार नाही.

• लैंगिक अत्याचार हेल्पलाइनवर तुम्हाला बोलण्यासाठी कोणीतरी मिळते. अमेरिकेत, CDC ची मार्गदर्शक तत्त्वे RAINN कडे निर्देश करतात. इंग्लंड आणि वेल्समध्ये, NHS Rape Crisis चा उल्लेख करते.
• रुग्णालय किंवा क्लिनिकमधील कर्मचारी. भेटीदरम्यान तुम्हाला आधार देऊ शकेल आणि तक्रार नोंदवण्यासह तुमचे पर्याय समजावून सांगू शकेल अशी कोणी व्यक्ती आहे का ते विचारा.
• विश्वासातील लोक. एखादा मित्र, मैत्रीण किंवा कुटुंबातील व्यक्ती तुमच्यासोबत भेटींना येऊ शकते.

निकालांची वाट पाहताना एचआयव्हीची चिंता तुमच्या मनावर ओझे बनत असेल, तर एचआयव्हीच्या चिंतेचा सामना कसा करायचा हे पान उपयोगी ठरू शकते.

आता काय करायचे

1. तुम्ही धोक्यात असाल, तर सुरक्षित ठिकाणी जा आणि तुमच्या भागातील आपत्कालीन क्रमांकावर फोन करा.
2. हे गेल्या 72 तासांत घडले असेल, तर आत्ताच उपचारांसाठी जा आणि PEP बद्दल विचारा.
3. त्याच भेटीत आपत्कालीन गर्भनिरोधक आणि STI उपचारांबद्दलही विचारा.
4. तक्रार करायची की नाही ते तुमच्या वेळेनुसार ठरवा. तक्रार केली किंवा नाही केली, तरी तुम्हाला वैद्यकीय उपचार मिळू शकतात.
5. आधारासाठी संपर्क साधा: हेल्पलाइन, पीडितांना मदत करणारा कार्यकर्ता किंवा विश्वासातील व्यक्ती.